این پژوهش با هدف بررسی تأثیر آموزش به روش معکوس بر انگیزش تحصیلی و یادگیری دانشجویان در درس کامپیوتر صورت گرفته است. جامعة آماری شامل دانشجویان فنّاوری آموزشی دانشگاه اراک در اولین نیمسال تحصیلی 95-94 است. 41 نفر از افرادی که درس مقدمات کامپیوتر را انتخاب کرده بودند به عنوان نمونه تحقیق به صورت هدفمند در نظر گرفته شدند. دانشجویان به حسب تصادف در گروه های آموزش معکوس گروهی (14 نفر)، آموزش معکوس انفرادی (14 نفر) و گروه کنترل (13 نفر) جای گرفتند. در مطالعة حاضر از طرح تحقیق نیمه آزمایشی استفاده شده است. در گروه کنترل روش آموزش سنتی بود و در دو گروه آزمایش روش کلاس معکوس اجرا شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر استفاده شد. ضرایب پایایی پاره مقیاس های این ابزار با استفاده از فرمول 20 کودر-ریچاردسون بین 05/0 تا 084/0 گزارش شد. به منظور اندازه گیری یادگیری از آزمون یادگیری معلم ساخته استفاده شد، روایی صوری و محتوایی این آزمون توسط دو تن از متخصصان مورد تأیید قرار گرفت. همچنین از روش آماری تحلیل واریانس (Anova) و کوواریانس (Ancova) به منظور تحلیل داده ها استفاده شد. بر اساس نتایج پژوهش میانگین انگیزش تحصیلی دانشجویان در کلاس های معکوس نسبت به کلاس سنتی افزایش یافته بود هرچند که اختلاف معنادار نبود و تنها در مؤلفه انگیزش بیرونی اختلاف معنی دار بود. همچنین میانگین یادگیری دانشجویان در کلاس های معکوس نسبت به کلاس سنتی افزایش یافت هرچند که اختلاف معنی دار گزارش نشد و تنها در زیرمقیاس یادگیری عملی بین گروه ها اختلاف ها معنی دار بود. می توان نتیجه گرفت که کلاس معکوس در صورت فراهم کردن زمینه برای اجرا نسبت به آموزش های سنتی کارآمدتر است.

مقدمه موفقیت در یادگیری و تحصیل تحت تاثیر محیط یادگیری است. این پژوهش با هدف بررسی روابط بین ادراک از محیط کلاس و معلم-تنظیمی تحصیلی با عملکرد تحصیلی از طریق یادگیری خودتنظیمی در دانش آموزان ششم ابتدایی انجام شد. روش طرح این پژوهش از نوع طرح های همبستگی با رویکرد مدل یابی معادلات ساختاری بود. تحلیل های آماری با استفاده از نرم افزار AMOS و SPSS مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری این پژوهش را تمامی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر میاندوآب و حجم نمونه 365 دانش آموز در سال تحصیلی 97-96 تشکیل می داد. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه ادراک از محیط کلاس، معلم-تنظیمی تحصیلی، خودتنظیمی در یادگیری و از معدل نوبت اول برای عملکرد تحصیلی استفاده شد. یافته ها تحلیل مدل معادلات ساختاری نشان داد که عملکرد تحصیلی به طور مستقیم از ادراک از محیط کلاس و معلم-تنظیمی تحصیلی و به طور غیرمستقیم از طریق میانجی گری یادگیری خودتنظیمی تاثیر می پذیرد. یافته های پژوهش نشان داد که الگوی پیشنهادی با داده ها برازش مناسبی دارد و شاخص های برازش مدل در تمامی مسیرهای مدل در دامنه معنی داری قرار گرفتند. نتیجه گیری فراهم کردن محیط مناسب آموزشی و به کارگیری مهارت معلم-تنظیمی تحصیلی برای حمایت از خودتنظیمی یادگیری می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمک نماید.

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر کلاس معکوس بر مهارت خودراهبردی در یادگیری دانش آموزان دختر پایه دهم شهرستان کلیبر در سال تحصیلی 1396-1395 در درس زبان انگلیسی انجام گرفته است. روش پژوهش حاضر نیمه تجربی با پیش آزمون و پس آزمون با یک گروه کنترل بود. شرکت کنندگان در پژوهش 30 نفر بودند، اطلاعات از پرسشنامه سنجش خودراهبردی در یادگیری دانش آموزان (SDL) با پایایی0. 82 برای کل آزمون و با روایی صوری و محتوایی تایید شده از سوی متخصصان، استفاده شد. داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی و استنباطی تحت نرم افزار SPSS تحلیل شدند. یافته ها ی حاصل از تحلیل کواریانس نشان دادند که کلاس معکوس توانسته است با کمک متغییر کووریت(پیش آزمون) اثر معنی داری بر متغییر خودراهبری(به جز مولفه ی خود مدیریتی) در یادگیری اثر بگذارد(P<0. 05). همچنین میانگین نمرات دانش آموزان درپیش آزمون و پس آزمون در گروه آزمایش تفاوت چشمگیری با یکدیگر داشتند؛ که میانگین نمرات خود راهبری یادگیری دانش آموزان آموزش دیده از طریق کلاس معکوس بالاتر بود.

این اقدام پژوهی یک استراتژی کلاس درس و مداخله برای تقویت استقلال در یادگیری دانش آموزان بزرگسال بازمانده ازتحصیل را بررسی می کند. همچنین مشکلات استقلال در یادگیری از طریق استفاده از ابزارهای آموزشی و پیگیری مداوم توسط معلمانی که به دنبال انتقال بیش از حد معلومات هستند را مورد بررسی قرار می دهد. این اقدام پژوهی شامل سه مرحله است: مرحله اول شامل شناخت نیازهای دانش آموزان، شناسایی اهداف و طراحی منابع و ابزارهای ضروری است. مرحله دوم شامل استفاده از منابع و به کارگیری راهبردها و مرحله سوم شامل ارزیابی و تجزیه تحلیل نتایج برای تعیین اقدامات آینده است. نتایج حاکی از آن است که معلمان می توانند یک محیط کلاسی تسهیل کننده ایجاد کنند و با قرار دادن ساختارهایی برای راهنمایی دانش آموزان در درسهایشان از دانش آموزان مستقل، خودراهبر و مستقل حمایت کنند.

مقدمه و هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی برنامه مداخله آموزش معلمان در مدیریت مؤثر کلاس درس بر پیامدهای شناختی(ادراک از محیط یادگیری و زمان انجام تکلیف) دانش آموزان مدارس ابتدایی شهر سمنان بود. روش شناسی پژوهش: جامعه آماری پژوهش شامل همه معلمان دارای سابقه زیر 10 سال و دانش آموزان کلاس های درس آن ها در دوره دوم (پایه های چهارم تا ششم) مدارس ابتدایی شهر سمنان در سال تحصیلی(98-97) بود. شرکت کنندگان در برنامه مداخله40 نفر از معلمان و دانش آموزان کلاس های درس آن ها به تعداد 1200 نفر بودند که به شیوه تصادفی ساده انتخاب شدند و به دو گروه آزمایش و کنترل(20 نفر برای هر گروه) تقسیم شدند. برنامه مداخله آموزشی مدیریت مؤثر کلاس برای معلمان گروه آزمایش طی 15 جلسه دوساعته اجرا شد. کلیه دانش آموزان در کلاس های درس پرسشنامه ادراک از فعالیت های کلاس درس جنتری گابل و ریزا(2001) را تکمیل کردند. زمان انجام تکلیف دانش آموزان در کلاس های درس هردو گروه آزمایش و کنترل توسط مشاهده گران تعلیم دیده اندازه گیری شد. از آزمون تحلیل کوواریانس اندازه های تکراری چند متغیری برای تحلیل داده ها استفاده شد. داد ه ها به صورت دو ماهه پیگیری شد. یافته ها: بررسی دو گروه ا ز نظر میانگین ادراک از محیط یادگیری و زمان انجام تکلیف در مرحله پس آزمون و پیگیری، حاکی از افزایش در ادراک از محیط یادگیری در ابعاد علاقه، انتخاب و چالش انگیزی بود. همچنین زمان انجام تکلیف در گروه آزمایش در پس آزمون و پیگیری به شکل معناداری بیشتر از گروه کنترل بود(001/. P<). آموزش طی یک دوره زمانی دو ماهه ثبات داشت. بحث و نتیجه گیری: توانمند سازی معلمان در راهبرهای مدیریت مؤثر کلاس درس نقش مهمی در افزایش پیامدهای شناختی در دانش-آموزان دارد. تلویحات کاربردی یافته ها مورد بحث قرار گرفت.

هدف: امروزه کسب مهارت‏ های لازم برای یادگیری خودتنظیم یکی از اهداف برنامه‏ های آموزشی به شمار می‏ آید و تبدیل "یاددهی" به "یادگیری" امری ضروری تلقی می‏شود؛ بنابراین محیط های آموزشی باید به طورجدی بر اهمیت کسب این مهارت‏ ها تأکید نمایند. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی کلاس‏ درس ‏معکوس مبتنی بر بار شناختی بر یادگیری خودتنظیم دانشجویان انجام گرفت.روش: روش ‏پژوهش، نیمه ‏آزمایشی، از نوع پیش ‏آزمون-پس ‏آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه ‏آماری شامل کلیه دانشجویان ‏دختر کارشناسی رشته ‏آموزش ‏ابتدایی دانشگاه ‏فرهنگیان چابهار در نیمسال اول سال تحصیلی 1403-1402 به تعداد 402 نفر بودند. انتخاب نمونه موردنیاز پژوهش به صورت هدفمند از میان دانشجویانی که واحد درسی پژوهش ‏و‏ توسعه ‏حرفه ‏ای را اخذ کرده ‏بودند انجام شد و با روش قرعه کشی در گروه‏ های آزمایش و کنترل (30 نفر گروه ‏آزمایش و 30 نفر گروه‏ کنترل) جایگزین شدند. برای جمع ‏آوری داده‏ ها از پرسشنامه یادگیری ‏خودتنظیم Pintrich and De Groot (1990) استفاده شد. داده‏ ها با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه ‏گیری ‏های مکرر مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند.یافته‏ ها: یافته‏ ها نشان داد بین میانگین نمرات پس آزمون و پیگیری یادگیری خودتنظیم در گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنی‏ داری وجود دارد. بدین معنی که آموزش به شیوه کلاس درس معکوس مبتنی بر بار شناختی تأثیر مثبتی بر یادگیری خودتنظیم دانشجویان داشته ‏است (05/0 p<). با توجه به یافته ‏‏های این تحقیق می‏ توان نتیجه گرفت کلاس درس ‏معکوس مبتنی بر بار شناختی می ‏تواند در افزایش یادگیری خودتنظیم دانشجویان مؤثر باشد.نتیجه ‏گیری: درنتیجه به ‏کار بردن این شیوه آموزشی در دانشگاه‏ ها می‏ تواند کلاس‏های درس را فراگیرمحور کند و دانشجویان را ترغیب نماید تا در یادگیری خود فعال باشند.

پیشینه و اهداف:  مهارت تلفیق فناوری در کلاس درس جزء صلاحیت­های ضروری معلمان در عصر فناوری اطلاعات و ارتباطات محسوب می­شود و تحقق استانداردهای جدید یادگیری و برآورده شدن نیازهای یادگیرندگان در قرن حاضر در گروی این صلاحیت است. از مهم ترین مسائل و چالش­ های موجود در این زمینه، پایین بودن دانش، مهارت و نگرش معلمان در دست بابی به سطح مطلوب تلفیق فناوری در کلاس درس ذکر شده است. این مسأله مانع بهره ­گیری از قابلیت­ های فناوری در راستای افزایش کیفیت فرایند یاددهی-یادگیری و  نیز برآورده شدن نیازهای جامعۀ جهانی می شود. لذا ضرورت دارد  تا روش­ها و راهبردهای توانمندسازی معلمان در این زمینه و بهبود سطح تلفیق فناوری آنها در کلاس درس مورد بررسی قرار گیرد. بر همین اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر اجتماع یادگیری به عنوان یک راهبرد یادگیری بر بهبود صلاحیت معلمان متوسطه در زمینه تلفیق فناوری آنها در کلاس درس انجام شد.روش ها : این پژوهش از نوع آمیخته با طرح متوالی تبیینی انجام شد. در بخش کمّی از روش نیمه آزمایشی و استفاده از پیش آزمون پس آزمون با گروه آزمایش و گواه و در بخش کیفی از روش تحلیل مضمون استفاده شد. در اجرای پژوهش، دانش و مهارت های مربوط به تلفیق فناوری در کلاس درس در گروه آزمایش از طریق اجتماع یادگیری و در گروه گواه، به طور فردی ارائه شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان مرد شاغل در مقطع متوسطه اول ناحیه 2 شهر کرمانشاه در سال تحصیلی97-98، به تعداد 310 نفر بود که  تعداد 30 معلم از جامعۀ آماری به شیوه نمونه­گیری تصادفی انتخاب شدند که 15 نفر آنها به صورت جای گذاری تصادفی در گروه آزمایش و 15 نفر دیگر در گروه گواه قرار گرفتند. در بخش کیفی نیز تمام 15مشارکت کننده در گروه آزمایش به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند. ابزار جمع آوری داده­ها در بخش کیفی، مصاحبۀ نیمه ساختارمند و در بخش کمّی پرسش نامۀ محقق ساخته بود که در 50 گویه تدوین شد. روایی پرسش نامه با استفاده از نظر متخصصان تأیید و پایایی آن نیز با استفاده از آلفای کرونباخ 97/0 به دست آمد. در اجرای پژوهش نیز از الگوی طراحی اجتماع یادگیری مومنی راد (1399) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس از طریق نرم افزار SPSS و نیز کدگذاری باز با استفاده از نرم افزار MAXQDA انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد اجتماع یادگیری معلمان بر دانش تلفیق فناوری آنها (01/0>002/0=p و 465/3=F)؛ نگرش معلمان نسبت به تلفیق فناوری،(05/0>016/0=p و 698/6=F)؛ و نیز کاربرد فناوری در کلاس درس توسط معلمان (05/0>012/0=p و 358/7=F)، تأثیر مثبت دارد و باعث افزایش دانش، نگرش و مهارت معلمان در تلفیق فناوری در کلاس درس می­شود. همچنین تحلیل داده­های کیفی از طریق کدگذاری باز منجر به استخراج شش مضمون اصلی شامل جستجوگری؛ حمایت­گری؛ خودارزیابی؛ توسعه شناخت نظری و عملی؛ جسارت یادگیری؛ و هم افزایی شد که به عنوان دلایل تأثیر اجتماع یادگیری بر تلفیق فناوری از دیدگاه معلمان شناسایی شد.نتیجه گیری: با توجه به یافته ­های پژوهش، می­توان­ گفت اجتماع یادگیری در راستای افزایش دانش، نگرش و مهارت تلفیق فناوری معلمان در کلاس درس یک عامل مؤثر و حمایتی است و توانایی معلمان در بهره ­گیری از فناوری را بهبود می­ بخشد. این امر می ­تواند علاوه بر رشد حرفه­ای معلمان، زمینه ساز افزایش یادگیری دانش آموزان در کلاس درس شود. بنابراین با تشکیل اجتماع ­های یادگیری معلمان و حمایت و پشتیبانی از آن می­توان رشد و توسعۀ صلاحیت­های حرفه­ای معلمان در زمینۀ تلفیق فناوری در برنامه درسی را افزایش داد.

هدف از این مقاله بررسی جو یادگیری اثر بخشی براساس مؤلفه های مدیریت کلاس درس در شهرستان تکاب می باشد. روش پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی بوده و جامعه آماری پژوهش 766 نفر از کلیه معلمان مقطع متوسطه (اعم از زن و مرد) شاغل در آموزش و پرورش می باشد که براساس جدول کوکران 256 نفر به روش نمونه گیری تصادفی به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه، فیش نامه و. . . استفاده شده و تحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی از تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS انجام گرفته است. نتایج پژوهش نشان می دهد که رابطه مثبت و معنا داری بین متغیر های مستقل (طراحی و سازماندهی، رهبری، نظارت و ارزشیابی کلاس درس) و متغیر وابسته جو یادگیری وجود دارد و هم چنین نگاهی به ضرایب رگرسیون حکایت از آن دارد که رهبری(β =0/46)، نظارت و کنترل (β =0/57)و ارزشیابی کلاس درس با (β =0/38) می توانند جو یادگیری اثربخش را به صورت مثبت و معنی داری پیش بینی کنند.